Kurczak orientalny

 Byłam potrzebna. 


Uwielbiam go karmić, przywozić jedzonko. Kupować mu coś co lubi, aby sprawić mu przyjemność. Mój wskaźnik satysfakcji dobił dziś max. 


Czy może uszczęśliwiać mnie uszczęśliwianie kogoś? Fakt bycia potrzebną? Bo chcianą tak. Ale dla mnie to są dwa różne pojęcia. 


Możesz kogoś chcieć, ale nie musisz potrzebować. I możesz kogoś potrzebować, ale go nie chcieć. 


Tak czy siak, czuję się spełniona. Zaopiekowana. Czułość, bliskość, dotyk. Wszystko dziś zostało spełnione i było naprawdę przyjemnie. No… może lodów mi brakowało. Hehe. Pełno luzu, śmiechu i dobrego samopoczucia. 


Przynajmniej z mojej strony. 


I ciekawe czy uśmiechnie się dziś czytając moje myśli. A jeśli tak to w którym momencie? 


Wczoraj zastanawiałam się, czy to jego mi brak, czy jakiegokolwiek mężczyzny u mojego boku, który da mi tą bliskość.


A dziś zastanawiam się, czy z jakimkolwiek innym czułabym się też tak dobrze jak potrafię przy nim? 


Było fajnie, tak jak sobie mogłam to wyobrazić. A myśl, że jest ze mnie dumny napawa mnie zajebistą motywacja do działania. Jakby kopał mnie w tyłek z każdym krokiem, abym dążyła do przodu. I właśnie takiej motywacji potrzebuje. 


A czy ktoś już wie, kiedy nadejdzie czas na wspólne ochrzczenie (już oficjalnie!) MOJEJ działki? 


Podwójne szczęście. Spełnienie marzenia oraz jego obecność. 


(choć chwilowa to zdecydowanie wystarczająco intensywna)


Czuję spokój.

 Mogę iść spać. 

Już lepiej być dziś nie może. 

Więcej nic nie potrzebuję.

Dziękuję. 


Dobranoc.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

too much

  Cześć. Znów się tu spotykamy. Gdy przytłaczają mnie emocje, najczęściej te negatywne, przychodzę tutaj, aby wyrzucić to z siebie. Siedząc w osamotnieniu, w tle leci cicho puszczona, kolejna z moich nowo ulubionych smutnych ballad o miłości. A ja smarkam w setną chusteczkę by pozbyć się ciążących mi łez.  I mogłabym zganiać to na „te dni” w miesiącu, albo na zmęczenie, które mnie ostatnio dopadło, czy złość, która od kilku dni się we mnie kumuluje. A prawda jest taka, że to wszystko razem tworzy mieszankę wybuchową. A wisienką na torcie jest on. Który od kilku lat nieustannie nie wychodzi z mojej głowy, bo z serca jedną nogą udało mi się go wypchnąć.  Czasem żałuję, że moje życie emocjonalne na poziomie miłosnym jest tak okropnie zepsute. Wiesz, przypadkiem pokochasz kogoś nieodpowiedniego, od kogo zależy cały twój nastrój każdego dnia, na kogo czekasz i o kim myślisz w każdej sytuacji. A te myśli przychodzą niekontrolowanie prosto z zepsutego serca. Wstanę? Ciekawe czy ...
Czytaj więcej

Touch

  Szkoda mi, że ostatnio tak mało czasu mamy na tulaski.  Doceniam każdy moment i staram się nie pokazywać, że mi mało, ale… czasem mi mało. Nie tak bardzo bardzo mało, ale tak trochę mało. Tak, że bym chciała te 5 minut więcej. Te 15 minut więcej mizianka, 10 minut więcej buziaczków i 20 minut więcej drzemki będąc wtuleni w siebie. Ale ostatni tydzień był bardzo w pędzie.  I nie proszę o to. Nie wymagam, nie mam nadziei. Bo gdy poproszę, będę tą złą. Tą, której wiecznie mało, co weźmie całą rękę zamiast palca.  I pewnie tak często było. Ale wiem, że nie mogę się tak zachowywać cały czas. Bo gdy będzie chciał to sam mi to wszystko da. Jak to Mery Spolsky śpiewała “Nie bądź zołzą, nie dzwoń sto razy. Sam zadzwoni, ciesz się triumfem.” I cieszę się jak w każdym momencie stania w kolejce, czy czekania, położy się ze mną na te kilka minut. Jak położy łapkę na mojej nodze i pomizia w trakcie jazdy. I uśmiecham się w środku, gdy poczuje jego dotyk. Uwielbiam czułość, uwiel...
Czytaj więcej

3 stycznia

  hej dzienniczku.  przyszłam napisać co u mnie. dzień bardzo szybko mi zleciał. pozytywnie lecz z lekkim dystansem do świata. ucieszyłam się widząc go w tej pomarańczowej czapce z cwaniackim uśmieszkiem na twarzy. w jednym momencie chciałam wpaść w jego ramiona i zadać mu cios między żebra. tak profilaktycznie, dla remisu. on w serce, ja w żebra. ostatecznie jedynym rękoczynem był uścisk i buziak. przecież nie będę ukrywać, że na to czekałam.  chciałam z nim porozmawiać, ale nie chce męczyć sobie sama tym głowy, dlatego ostatnio często pozostawiam niektóre sprawy bez dokończenia. mam wrażenie, że może to być oznaka tchórzostwa z mojej strony. kiedyś bym nie odpuściła, a dziś chcę tylko cieszyć się chwilą.  wino z szynszylą odstawiłam na półkę i czeka na wyjątkową okazję.  może któregoś dnia wspólnie je wypijemy? —— zastanawiam się czy kiedykolwiek spotkam kogoś kto mnie pokocha? i nie mówię tu o rodzinie, chociaż co do niektórych też mam wątpliwości.  czy ...
Czytaj więcej