OSTATNIA SZANSA

 przepraszam

przepraszam za to, że dzwoniłam, że wypisywałam 

postaram się wziąć w garść

rozwala mnie wszystko od środka i nie potrafię sama sobie poradzić z natłokiem myśli 

gdy cię usłyszałam to trochę się uspokoiłam 

myślę, że największą rolę gra sytuacja z ojcem, niechęć przebywania w domu, strata wszystkich najbliższych mi przyjaciół i na koniec poczucie, że ty też już masz mnie dość i odchodzisz 

czuję ogromną samotność i nie jestem w stanie jej znieść

mam już dość udawania silnej i niezależnej gdy jedyne o czym marzę to uwaga i opieka

nie chcę żebyś miał mnie za wariatkę, rzadko mi się zdarza coś takiego, ale dziś byłam przerażona gdy moja głowa przynosiła mi myśli typu wjazd pod ciężarówkę i wiedziałam, że potrzebuje pomocy i obecności kogoś ważnego dla mnie, kto mnie uspokoi

gdy w pracy wycierałam łzy po kryjomu i czułam jakby coś mnie rozrywało w środku 

myślę że to był po prostu kolejny atak paniki, który przejął nade mną kontrolę i wstyd mi za to

przepraszam 

walczę z tym, ale dziś mnie wszystko przerosło 

chciałabym też abyś wiedział, że wciąż cholernie brakuje mi ciebie 

wczorajszy dzień był idealny 

czułam się szczęśliwa i przede wszystkim SPOKOJNA pierwszy raz od dawna i musisz o tym wiedzieć 

staram się dać ci przestrzeń, nie wywierać presji, ale chyba też dobija mnie to, że ciągle to ja odpuszczam, jednocześnie próbując jakoś trzymać cię przy sobie i naprawić tą relację, aby wyglądała na fajną, luźną i pełną radości, bez spin. 

gdy jesteśmy razem, spędzamy czas to jesteś wspaniały, miły, zabawny i doceniam każdą minutę, jesteś najlepszym człowiekiem na ziemi

ale męczy mnie to, że po pożegnaniu, zamieniasz się w sopel lodu, nie pytasz, nie napiszesz miłego słowa, znikasz - na kilka dni.

że kolejnego dnia nie odzywasz się, albo odpisujesz zdawkowo i zimno. jakbym nie istniała.

nie zasługuje na to. 

a ty taki nie jesteś. 

proszę, zburz ten mur wokół siebie, za którym się chowasz przez ostatni miesiąc, 

a ja też OBIECUJĘ, że nie będę wymagać za dużo, a będzie luźno, spokojnie i miło - tak jak wczoraj 

doceniam każdego buziaka, każdy dotyk, masaż stóp czy przytulenie gdy się rozkleiłam, doceniam każdy twój uśmiech i żart oraz każde spojrzenie, które było pełne ciepła, po prostu doceniam cholernie wczorajszy dzień, był idealny i dziękuję



wracam do domu, a jutro chyba wezmę wolne 

proszę - odpisz mi gdy przeczytasz, nie zgrywaj zimnego, gdy drzemie w tobie taki ogrom ciepła, który dobrze znam i pragnę. wróć już, twoja myszka czeka. daj mi ostatnią szansę. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

too much

  Cześć. Znów się tu spotykamy. Gdy przytłaczają mnie emocje, najczęściej te negatywne, przychodzę tutaj, aby wyrzucić to z siebie. Siedząc w osamotnieniu, w tle leci cicho puszczona, kolejna z moich nowo ulubionych smutnych ballad o miłości. A ja smarkam w setną chusteczkę by pozbyć się ciążących mi łez.  I mogłabym zganiać to na „te dni” w miesiącu, albo na zmęczenie, które mnie ostatnio dopadło, czy złość, która od kilku dni się we mnie kumuluje. A prawda jest taka, że to wszystko razem tworzy mieszankę wybuchową. A wisienką na torcie jest on. Który od kilku lat nieustannie nie wychodzi z mojej głowy, bo z serca jedną nogą udało mi się go wypchnąć.  Czasem żałuję, że moje życie emocjonalne na poziomie miłosnym jest tak okropnie zepsute. Wiesz, przypadkiem pokochasz kogoś nieodpowiedniego, od kogo zależy cały twój nastrój każdego dnia, na kogo czekasz i o kim myślisz w każdej sytuacji. A te myśli przychodzą niekontrolowanie prosto z zepsutego serca. Wstanę? Ciekawe czy ...
Czytaj więcej

Touch

  Szkoda mi, że ostatnio tak mało czasu mamy na tulaski.  Doceniam każdy moment i staram się nie pokazywać, że mi mało, ale… czasem mi mało. Nie tak bardzo bardzo mało, ale tak trochę mało. Tak, że bym chciała te 5 minut więcej. Te 15 minut więcej mizianka, 10 minut więcej buziaczków i 20 minut więcej drzemki będąc wtuleni w siebie. Ale ostatni tydzień był bardzo w pędzie.  I nie proszę o to. Nie wymagam, nie mam nadziei. Bo gdy poproszę, będę tą złą. Tą, której wiecznie mało, co weźmie całą rękę zamiast palca.  I pewnie tak często było. Ale wiem, że nie mogę się tak zachowywać cały czas. Bo gdy będzie chciał to sam mi to wszystko da. Jak to Mery Spolsky śpiewała “Nie bądź zołzą, nie dzwoń sto razy. Sam zadzwoni, ciesz się triumfem.” I cieszę się jak w każdym momencie stania w kolejce, czy czekania, położy się ze mną na te kilka minut. Jak położy łapkę na mojej nodze i pomizia w trakcie jazdy. I uśmiecham się w środku, gdy poczuje jego dotyk. Uwielbiam czułość, uwiel...
Czytaj więcej

3 stycznia

  hej dzienniczku.  przyszłam napisać co u mnie. dzień bardzo szybko mi zleciał. pozytywnie lecz z lekkim dystansem do świata. ucieszyłam się widząc go w tej pomarańczowej czapce z cwaniackim uśmieszkiem na twarzy. w jednym momencie chciałam wpaść w jego ramiona i zadać mu cios między żebra. tak profilaktycznie, dla remisu. on w serce, ja w żebra. ostatecznie jedynym rękoczynem był uścisk i buziak. przecież nie będę ukrywać, że na to czekałam.  chciałam z nim porozmawiać, ale nie chce męczyć sobie sama tym głowy, dlatego ostatnio często pozostawiam niektóre sprawy bez dokończenia. mam wrażenie, że może to być oznaka tchórzostwa z mojej strony. kiedyś bym nie odpuściła, a dziś chcę tylko cieszyć się chwilą.  wino z szynszylą odstawiłam na półkę i czeka na wyjątkową okazję.  może któregoś dnia wspólnie je wypijemy? —— zastanawiam się czy kiedykolwiek spotkam kogoś kto mnie pokocha? i nie mówię tu o rodzinie, chociaż co do niektórych też mam wątpliwości.  czy ...
Czytaj więcej